balon żołądkowy

Sty 11

Pusty żołądek ma światło niewiele większe od jelita cienkiego. Jego pojemność wynosi około 50 ml, a błona śluzowa jest silnie pofałdowana. W miarę nadchodzenia pokarmu ściany żołądka rozciągają się. Dzięki napięciu mięśniówki pojemność jest zawsze dopasowywana do objętości pokarmu znajdującego się w żołądku. W ciągu około pół godziny po spozyciu pokarmu aktywność ruchowa żołądka pozostaje bardzo słaba, później jego czynność się wzmaga w postaci skurczów umożliwiających wymieszanie pokarmu z sokiem żołądkowym i zostaje on zamieniony na płynną miazgę. Sok żołądkowy i opaska żołądkowa jest płynem o odczynie silnie kwasowym i zawiera enzymy trawienne: pepsynę, chymozynę i lipazę. Pepsyna jest enzymem rozkładającym białka na peptony, przygotowując je do całkowitego rozłożenia w nastepnych etapach trawienia. Chymozyna rozkłada tylko rozpuszczalne białko mleka – kazeinę. Grypa żołądkowa wystepuje w żołądku w niewielkiej ilości. Działa ona tylko na tłuszcze, które nadchodzą do żołądka w postaci zemulgowanej, jak np tłuszcze mleka, śmietany czy jaj. W miarę wzrostu kwasoty treści żołądkowej skurcze żołądka stają się coraz silniejsze. Gdy znajdujący się w żołądku pokarm uzyska odpowiednią konsystencję zstępująca fala perystaltyczna spycha go do dwunastnicy. Czas trawienia w żołądku jest różny i zależy od właściwości spożytego pokarmu. Pokarmy płynne słabo zakwaszone przechodzą przez żołądek bez zatrzymania. Niezbyt obfite posiłki przebywają w żołądku 1 – 2 h, a większe 5 – 7 h.