Człowiek

Mar 01

Przysadka mózgowa jest małym, ważącym zaledwie 0,6 kilograma gruczołem, leżącym w zagłębieniu dna czaszki tuż przed przedwzgórzem, z którym połączona jest charakterystycznym lejkiem. Przysadka składa się z płatów: przedniego, środkowego i tylnego. Płat środkowy z wiekiem ulega redukcji u dorosłego człowieka ma postać szczątkową. Płat przedni, którego sekrecyjna funkcja jest regulowana prze liberyjny i statyny przedwzgórza, wydziela hormony tropowe oraz hormon wzrostu i prolaktyne. Tylny nerwowy płat przysadki nie syntezuje hormonów, lecz magazynuje hormony podwzgórza: wazopresynę i oksytocynę, wydzielane do krwiobiegu w miarę zapotrzebowania. Środkowy płat wytwarza hormon melanotropowy, który wpływa na koncentrację barwnika w komórkach melanoforowych powłok ciała. Uszkodzenie tylnego płata albo szlaków nerwowych prowadzących do niego może spowodować niedoczynność nerek, a w konsekwencji nadmierną produkcję moczu, czego objawem jest ciągłe pragnienie. Wstrzyknięcie wazopresyny nie leczy choroby, lecz tylko ją łagodzi i umożliwia choremu normalne życie. Niedostateczna synteza hormonu wzrostowego prowadzi do karłowatości.