dieta oczyszczająca jelita ze złogów

Lut 03

Z żołądka częściowo rozłożony pokarm dostaje się do jelita – najdłuższej części przewodu pokarmowego, rozpoczynającej się dwunastnicą połączoną z żołądkiem a kończącej się odbytem. Jelito dzieli się na dwie odmienne części: jelito cienkie i jelito grube. Jelito cienkie rozpoczyna się od odźwiernika żołądka i kończy ujściem do jelita grubego, położonym w prawym dole biodrowym. Długość jelita cienkiego po rozprostowaniu wynosi około 3 metrów, a średnica od 25 – 45 mm. W jelicie cienkim rozróżniamy trzy odcinki – dwunastnicę, jelito czcze i jelito kręte. Powierzchnię błony śluzowej całego jelita cienkiego pokrywają kosmki jelitowe zwiekszające powierzchnie chłonną jelita. W błonie śluzowej jelita występuja również liczne gruczoły jelitowe wytwarzające sok jelitowy potrzebny do trawienia pokarmu. Jelito cienkie wykonuje ruch robaczkowe mające na celu wymieszanie pokarmu z sokami jelitowymi i przesuwanie pokarmu w kierunku odbytu. Pokarm w jelicie cienkim trawiony jest dzięki enzymom jelita cienkiego. W jelicie cienkim pod wpływem soku trzustkowego, żółci oraz wydzieliny gruczołów jelitowych pokarm podlega złożonym procesom chemicznym, w wyniku których nastepuje rozszczepienie białek, węglowodanów i tłuszczów. Trzustka jest długim i wąskim gruczołem, barwy szarożółtej lub żółtoróżowej, konsystencji miękkiej o ciężarze od 70 do 90 gram. Długość jej wynosi 15 do 20 cm, szerokość 25 – 55 mm a grubość 17 – 20 mm. Trzustka ma budowę zrazikową, liczne drobne rozgałęzienia przewodów zrazikowych w postaci długich, cienkich cewek łączą się z pęcherzykami gruczołowymi wydzielającymi sok trzustkowy. Sok trzustkowy jest płynem wodojasnym, bezbarwnym o odczynie zasadowym, w skład którego wchodzą trzy grupy enzymów: proteazy ( trypsyna i erepsyna), amylaza trzustkowa i lipaza. Enzymy proteolityczne rozkładają białka na aminokwasy. Trypsyna rozkłada zarówno białka, jak i dalsze produkty ich rozkładu – albumowy i peptony, erepsyna rozkłada tylko produktu trawienia w żołądku – peptony. Amylaza trzustkowa jest enzymem amylolitycznym, rozkłada wielocukry do maltozy, ta zaś pod wpływem maltazy, zawartej w soku jelitowym ulega rozkładowi na cukier gronowy. Lipaza trzustkowa rozkłada tłuszcze na glicerol i kwasy tłuszczowe.

Read More

leki na odbudowę wątroby

Sty 12

Wątroba jest największym gruczołem ciała ludzkiego. Jest ona bardzo obficie ukrwiona, dlatego ma barwę czerwonobrunatną. Konsystencja wątroby jest miękka, sprężystość nieznaczna. Miąższ wątroby jest bardzo krychy, toteż przy upadkach lub uraz łatwo może popękać. Wątroba zajmuje prawie całe podżebrze prawe, znaczną część nadbrzusza i sięga do podżebrza lewego. Wątroba ma kształt zbliżony do połowy jaja. Otoczona jest błoną łącznotkankową zwaną torebką wątroby. Poza tym wątroba otoczona jest otrzewną.
Wewnętrzna budowa wątroby jest ściśle związana z jej funkcjami. Komórki wątrobowe ułożone są w beleczki. W komórkach zawarte są barwniki żółciowe, kropelki glikogenu i tłuszczu. Pomiędzy beleczkami przebiega gęsta sieć naczyń włosowatych. Beleczki złozone są z dwóch warst komórek wątrobowych, a pomiędzy beleczkami przebiegają kanaliki żółciowe, do niech komórki wątrobowe wydzielają żółć. Kanaliki łaćzą się ze sobą tworząc ostatecznie dwa przewody 1)wątrobowe, tworzące później jeden przewód wątrobowy wspólny łączący się z przewodem pęcherzykowym wchodzącym do pęcherzyka żółciowego.
Czynności wątroby są bardzo różnorodne. Żółć produkowana w wątrobie bierze udział w procesie trawienia. Dostaje się do dwunastnicy bezpośrednio z przewodu żółciowego wspólnego. W żółci człowieka wystepują głównie kwasy glikocholowy i taurocholowy w postaci soli sodowych. Rola żółci w procesach trawienia polega na: aktywowaniu enzymów trzustkowych, przede wszystkim lipazy, emulgowaniu tłuszczów, rozpuszczaniu kwasów tłuszczowych oraz wzmaganiu perystaltyki jelit.
Poza procesami trawiennymi watroba bierze udział w gospodarce weglowodanowej, w przemianach białkowej i tłuszczowej, pełni rolę ochronną oraz wykonuje wiele innych czynności. Bardzo ważna jest dieta w chorobach wątroby.

Read More

balon żołądkowy

Sty 11

Pusty żołądek ma światło niewiele większe od jelita cienkiego. Jego pojemność wynosi około 50 ml, a błona śluzowa jest silnie pofałdowana. W miarę nadchodzenia pokarmu ściany żołądka rozciągają się. Dzięki napięciu mięśniówki pojemność jest zawsze dopasowywana do objętości pokarmu znajdującego się w żołądku. W ciągu około pół godziny po spozyciu pokarmu aktywność ruchowa żołądka pozostaje bardzo słaba, później jego czynność się wzmaga w postaci skurczów umożliwiających wymieszanie pokarmu z sokiem żołądkowym i zostaje on zamieniony na płynną miazgę. Sok żołądkowy i opaska żołądkowa jest płynem o odczynie silnie kwasowym i zawiera enzymy trawienne: pepsynę, chymozynę i lipazę. Pepsyna jest enzymem rozkładającym białka na peptony, przygotowując je do całkowitego rozłożenia w nastepnych etapach trawienia. Chymozyna rozkłada tylko rozpuszczalne białko mleka – kazeinę. Grypa żołądkowa wystepuje w żołądku w niewielkiej ilości. Działa ona tylko na tłuszcze, które nadchodzą do żołądka w postaci zemulgowanej, jak np tłuszcze mleka, śmietany czy jaj. W miarę wzrostu kwasoty treści żołądkowej skurcze żołądka stają się coraz silniejsze. Gdy znajdujący się w żołądku pokarm uzyska odpowiednią konsystencję zstępująca fala perystaltyczna spycha go do dwunastnicy. Czas trawienia w żołądku jest różny i zależy od właściwości spożytego pokarmu. Pokarmy płynne słabo zakwaszone przechodzą przez żołądek bez zatrzymania. Niezbyt obfite posiłki przebywają w żołądku 1 – 2 h, a większe 5 – 7 h.

Read More